कोक्रोमामा क्विल्ट्स, सिर्जनशीलता र एक नयाँ सुरुवात
हरेक जुलाई, नेपाली आर्थिक वर्षको पहिलो महिनामा, कोक्रोमामा हामी आफ्नो नियमित सिलाई कार्यबाट केही समयको लागि विश्राम लिन्छौं। यो विश्रामको समयमा हामी गहिरो सरसफाइ, व्यवस्थापन, पुन: व्यवस्थापन गर्छौं र हामीले काम कसरी गरिरहेका छौं र अझ राम्रो कसरी गर्न सक्छौं भन्ने कुरामा मनन गर्छौं।
यस वर्ष, केवल सरसफाइ मात्र नगरी, हामीले केही समयदेखि हामीलाई सताइरहेको एउटा चुनौती लिन निर्णय गर्यौं: हाम्रो कार्यशालाबाट निस्कने सबै कपडाका टुक्राहरूको के गर्ने? हामीले सधैं कपडाका टुक्राहरूलाई गद्दाको कपासमा बदलेर पुन: प्रयोग गर्ने प्रयास गरेका थियौं, तर हामी अझ बढी अर्थपूर्ण, रचनात्मक र दीर्घकालीन केही चाहन्थ्यौं।
त्यसैले, हामीले एउटा विचार ल्यायौं: क्विल्ट बनाउने कार्यशाला र प्रतियोगिता। सुरुमा, हामीले मार्गदर्शनका लागि क्विल्ट बनाउने संस्थाहरू र प्रशिक्षकहरूसँग सम्पर्क गर्यौं, तर हामीले निराशा मात्र भोग्यौं। हामीलाई मद्दत गर्न कोही उपलब्ध थिएनन्। हार मान्नुको सट्टा, हामीले भन्यौं, आफैं गरौं। र यसरी हाम्रो यो साहसिक यात्रा सुरु भयो।
कोक्रोमामा कपडाका टुक्राहरू छुट्याउँदै
● हप्ता १: टोलीले कपडाका टुक्राहरू छुट्याउन र तिनलाई सिलाउन सुरु गर्यो—कुनै आकार, कुनै ढाँचा, वा रङको नियम थिएन। केवल स्वतन्त्रतापूर्वक।
● हप्ता २: उनीहरूले टुक्राहरूलाई अझ प्रभावकारी रूपमा कसरी जोड्ने भन्ने पत्ता लगाए।
● हप्ता ३: रङका संयोजनहरू देखिन थाले, र अचानक क्विल्टहरूमा एउटा निश्चित सोच झल्कन थाल्यो।
● हप्ता ४: मैले घोषणा गरें कि उत्कृष्ट तीन क्विल्टले नगद पुरस्कार जित्नेछन्।
त्यही बेला साँचो जादु भयो—हरेक सिलाईमा रचनात्मकता, व्यक्तित्व र उत्साह जीवित भए। मैले पहिले कहिल्यै नदेखेको कुरा देखें। हाम्रो दैनिक सिलाई कार्यमा, सबै कुरा एउटा ढाँचा अनुसार हुन्छ। तर यहाँ, कुनै दृश्य मार्गदर्शन बिना, केवल कपडाका टुक्राहरूको एउटा बोरा र कल्पनाको साथ, मेरो टोलीले मलाई उनीहरू वास्तवमा को हुन् भनेर देखाए। प्रत्येक क्विल्ट यसको बनाउने व्यक्तिको व्यक्तित्वको प्रतिबिम्ब बन्यो।
कार्यशाला हल्लादार तर एकाग्र, अस्तव्यस्त तर गहिरो ध्यानमग्न थियो। केही साथीको नक्कल गर्न हतारिए—यो हाम्रो नेपाली मानसिकताको एकदमै विशिष्ट पक्ष हो—तर धेरैले आफ्नो मौलिकताले मलाई अचम्मित पारे।
मूल्याङ्कनका लागि तयार पारिएका पूरा क्विल्टहरूको छनोट।
महिनाको अन्त्यमा, हामीले एउटा सानो भोज गरेर उत्सव मनायौं। सबैले आफ्नो अनुभव बाँडे र हामीले विजेताहरूको घोषणा गर्यौं। हामीले नगद पुरस्कार प्रदान गर्यौं र नजित्नेहरूलाई पनि केही उपहार दियौं।
क्विल्ट बनाउने प्रमाणपत्र प्राप्त गर्दै नरबदा र फेसबुकमा उनीहरूको श्रीमानको गर्विलो पोस्ट।
त्यसपछि साँचो अचम्म आयो: मैले उनीहरूलाई भनें कि प्रत्येक क्विल्ट हाम्रो कोक्रोमा वेबशपमा उनीहरूको आफ्नै नाममा सूचीबद्ध हुनेछ—र यदि उनीहरूको क्विल्ट बिक्री भयो भने, उनीहरूले २५% कमिसन प्राप्त गर्नेछन्।
त्यो क्षणले कोठामा ल्याएको खुसी, गर्व र आत्मविश्वासको मूल्य अनमोल थियो।
यो एक महिनाले हाम्रो कार्यस्थललाई मात्र नभई हाम्रो हृदयलाई पनि नयाँ ऊर्जा दियो। अहिले पनि, जब हामी नियमित सिलाई कार्यमा फर्कन्छौं, म मेरो टोलीलाई आफ्नो अर्को क्विल्टलाई प्रेरित गर्न सक्ने ढाँचाहरूको खोजीमा पर्खाल, फुटउड र सडकका कुनाहरू हेरिरहेको देख्छु।
यो प्रयोगले मलाई मेरो टोली, उनीहरूको लुकेका प्रतिभा, उनीहरूका संघर्ष र उनीहरूको अद्वितीय व्यक्तित्वका बारेमा धेरै कुरा सिकायो। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा, यसले मलाई सम्झायो कि रचनात्मकताले फोहोरलाई सुन्दर र कामलाई आनन्दमा बदल्न सक्छ।
त्यसैले अब, म तपाईंलाई सोध्न चाहन्छु-
● भविष्यमा हामीले यस्तै अद्वितीय क्विल्टहरू बनाउन जारी राख्नुपर्छ भन्ने तपाईंलाई लाग्छ?
● हाम्रो कोक्रोमा टोलीले प्रेम र कल्पनाले सिलाएको क्विल्ट तपाईंको हुनुपर्छ भन्ने तपाईंलाई लाग्छ?
यी पहिलो सिर्जनाहरू हेर्न र सायद एउटा घरमा ल्याउन हाम्रो वेबशप मा जानुहोस्।
